maandag 4 april 2011

Over de situatie in het Midden-Oosten

1. Uit de column van pater Elias in de papieren editie van het Katholiek Nieuwsblad (nr. 13, p. 14):
Wat ik zorgelijk vind, is dat het Westen zo achter loopt, voor de zoveelste keer. We hebben niet voorzien dat de Muur van Berlijn zou omvallen, en toen we ineens de Oost-Europeanen over de brokstukken moesten aankijken, wisten we niet wat we moesten zeggen of wat we moesten geven. En nu in het overwegend islamitische deel van de wereld stennis uitbreekt, maar dan zonder bommen en terroristen, snappen we er geen worst van. [...] Zelfs onder de meest fervente MOVactievelingen zien er weinigen de christenen in het Midden-Oosten staan. Toch zijn die er onmisbaar voor het onderwijs en dus voor de democratie. We staan écht op een kruispunt van de geschiedenis, en als christenen moeten we onze houding bepalen. Onverschillig of onwetend zijn kan niet meer.
2. Onderkoelde analyse door David J. Goldman (met ook nog wetenswaardigs over Rusland na de val van de muur). Een paar citaten:
From the Straits of Gibraltar to the Hindu Kush, instability will afflict the Muslim world for a generation, and there is nothing that the West can do to stop it. Almost no-one in Washington appears to be asking the obvious question: what should the United States do in the event that there are no solutions at all?
No one, that is, but US Defense Secretary Robert Gates, who told Washington Post columnist David Ignatius March 22 that "the unrest has highlighted 'ethnic, sectarian and tribal differences that have been suppressed for years' in the region, and that as America encourages leaders to accept democratic change, there's a question 'whether more democratic governance can hold ... countries together in light of these pressures'." The implication [Ignatius writes]: "There's a risk that the political map of the modern Middle East may begin to unravel too, with, say, the breakup of Libya."
[...]
Former president George W Bush wanted to build democracy, and the Barack Obama administration has embraced the "Arab spring" with the enthusiasm of a Sorbonne undergraduate in May 1968.
[...]
The Muslim Brotherhood in Egypt understands the local situation much better than American policymakers of both parties. As Israeli officials observe, it has no ambition to rule Egypt for the moment, for the Brothers believe that Egypt's position is hopeless for the time being. No matter who is in power for the immediate future, the country will descend into chaos. The Brotherhood will wait in the wings, hoping to emerge as a national savior at some future date.
What might emerge from the Arab world two or three generations from now is beyond anyone's capacity to foresee. As individuals, Arabs are as talented and productive as anyone on earth. For the time being they are caught in the maelstrom of a failing culture. The social engineers of the neither the American left nor right will ''get them right,” in Undersecretary Burns' grammatically challenged expression.
3. Zie ook nog het eerder op deze weblog geplaatste De ware redenen van een verkeerde oorlog van Giorgio Vittadini.

4. En als toetje Martin Sommers column over Hans Hillen als jachttrofee.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen